Interview met Cedric Stalpers (deel I)

Door Thom Rommens en Evert-Jan Driesen
12 oktober 2010

Naam: Cedric Stalpers
Geboortedatum: 11 augustus 1972
Werkzaam aan: Universiteit van Tilburg
Departement: Marketing
Functie: Lecturer

“Kom verder jongens, thee? Let niet op de rommel, ik heb het zo authentiek mogelijk gehouden voor jullie”. Als we de woonkamer instappen vallen meteen de stoel en de bank met teddyberen op. Ook James Bond is aanwezig zowel op dvd’s als in boeken en op een grote kartonnen uitvoering. Een bron van inspiratie voor het interview thuis bij misschien wel één van de markantste personen op het Marketing Department, of wel heel gebouw K, Cedric Stalpers.

Ik hoop eigenlijk ook onzinnige vragen, jullie zijn toch studenten hè, het moet ook een beetje onzin zijn.

Wanneer kwam Cedric ter wereld?
Ik ben geboren op 11 augustus 1972. Ik moet wel altijd uitkijken als ik bij voorlichtingen bij eerstejaars tegen hen zeg dat ik in 1990 op dezelfde plaats zat als waar zij nu zitten. Dan kijken ze me allemaal aan van, “je bent antiek vent!” Dan schiet mij te binnen: “Ow ja, 1990, toen waren jullie helemaal nog niet geboren!”

Kun je ons even kort uitleggen wat je functie is en wat deze inhoudt?
Ik ben lecturer, ofwel docent. De titel “prof” draag ik niet. Lecturers zijn degenen die 100% onderwijs doen, zoals Jan Looman (vroeger, red.), Peter Kempe en Petra Tenbült. Onderzoek hoort hier niet bij.
Bij marketing heb je enorm veel bachelor- en masterscriptanten. Gezien die grote aantallen heb je ook best veel docenten nodig. Er is dan ook besloten om de functie van lecturer in het leven te roepen waarbij een docent volledig verantwoordelijk is voor onderwijs. Docenten mogen maar zes jaar verbonden zijn aan het departement. Ik overweeg om, zodra het hier afloopt, over te stappen naar een andere faculteit. Geesteswetenschappen zou een optie zijn, voortvloeiend uit een cursus die ik daar al verzorg.

Cedric de student

Waar heb je zelf gestudeerd?
Aan de UvT, toen heette het nog Katholieke Universiteit Brabant. Ik heb er gestudeerd van 1990 tot 1996, de toenmalige Letterenfaculteit. Je zult je afvragen:  hoe komt een Letteren-student bij economie? Er zijn twee kenmerken aan de UvT. Eén is: we zijn katholiek, twee is, economie is de grootste. Dus, alles wat rondom de economische faculteit plaatsvindt, heeft een scheut economie. Je hebt bijvoorbeeld Psychologie, en daarbinnen Economische Psychologie. Je hebt Rechten, maar dan ook Fiscaal Recht. Ook het thema “bedrijfsvoering bij boekhandels en bibliotheken” komt zo terug in Letteren. Op die richting ben ik afgestudeerd. Ik heb toen ook veel marketingvakken gevolgd bij de economen, hoewel ik letteren studeerde. Uiteindelijk ben ik marktonderzoek in het boekenvak gaan doen, hoewel ik geen marketing als hoofdrichting gestudeerd heb.

Hoe was jij zelf als student? Je hebt er 6 jaar over gedaan, maar ik weet niet of het ook een zesjarige studie was?
Haha, nee het was geen zesjarige studie, ik had zelf ook verschrikkelijk veel moeite om student-af te geraken. Het enige waarin ik waarschijnlijk nu geen student meer ben is dat ik jullie qua bier drinken niet bij kan houden, maar nog steeds ben ik in geest wel een beetje student.
Ik heb 50% meer vakken gedaan tijdens mijn studie. Ik heb er dan wel 6 jaar overgedaan, maar heb ook 1,5 keer het aantal voorgeschreven vakken gedaan. Het is dus niet zo dat ik iedere donderdag bij de Boekanier naar buiten geveegd werd, maar ik vond studeren heel leuk. Pas in mijn vijfde, zesde jaar kreeg ik echt het gevoel van, laten we er nu eens een einde aan breien. Voor mij is de campus een heel natuurlijke plek. Toen ik afgestudeerd was, had ik moeite om de draad door te knippen.

Zat jij ook in een vereniging?
Ja, ik zat net als Stan (onze vice-voorzitter, red.) bij een politieke club, de JOVD. Ik zat niet bij een studievereniging, die waren voor mijn faculteit helaas niet zo goed ontwikkeld als bij de economische. Zoiets als de MA (Asset | Marketing, red.) hadden we helaas niet bij Letteren in een dergelijke ontwikkeling en stabiele vorm. Hoewel ik zelf al tien jaar niet meer in de politiek zit, heb ik er veel vrienden leren kennen en veel bier gedronken met iedereen. Mijn hele vriendengroep is daar eigenlijk van afkomstig.

Had je meer met het bier drinken en de gezelligheid of vond je de politiek ook wel interessant?
Het was een mix van beide. Als je een bestuur hebt waarin er geen sociaal cement en gezelligheid is, functioneert dat niet tiptop. De gezelligheid was belangrijk en ook alle mensen die ik daar ontmoet heb, veel daarvan, zijn nog steeds mijn vrienden. Politiek inhoudelijk was ik ook zeker wel geïnteresseerd, al kwam ik er later achter dat ik er niet hard genoeg voor was of niet de olifantenhuid had.

Wat was jouw rol bij de vereniging en wat heb je geleerd?
In die tijd was ik hoofdredacteur bij het landelijke JOVD-blad en ik heb toen onder andere Hans Wiechel, Ed Nijpels, Jan Terlouw en Joris Voorhoeve geïnterviewd. De grote namen dus, dat was een leuke tijd. De bladen waar ze in stonden heb ik bewaard. Als je in de bibliotheek zoekt op de Nederlandse catalogus en op mijn naam, vind je nog veel van die interviews terug. In die tijd was ik ook altijd aan het rondrennen met een koffer vol artikelen, zweet in de oksels en op weg naar een interview of naar de drukker in Waalwijk. Ik heb daar onder andere geleerd om te spreken in het openbaar. Ook heb ik vaak verkiezingsfora voorgezeten. Ik heb nog steeds elke dag tijdens het doceren plezier van vaardigheden die ik hier heb opgedaan.

Hoe combineerde je het politieke verenigingsleven met je studie?
In mijn geval deed ik dit er gewoon er naast en schoof ik soms even een week de studie iets opzij. Ja, het ging soms met pieken, soms bij de JOVD en soms bij de studie. Ik ben altijd gewerkt op zondag, al ben ik katholiek. Je hebt dan een zesdaagse werkweek en ik kreeg net alle taken af. Zaterdag is heilig, dat wel.

Wat gebeurde er zaterdag dan?
Uitslapen, shoppen, boeken lezen, naar de film, op stap met vrienden. Dat is ook zo gebleven. M’n zaterdag, daar moeten ze niet aankomen.

Zat je op kamers?
Met schaamrood op de kaken, ik zat bij mammies pappot. Ik heb ook nooit echt goed leren koken op die manier. Ik kan het wel, maar het zal nooit m’n hobby worden. Als je bij je ouders zit, doe je het over het algemeen rustig aan wat nachtbraken betreft, maar na verloop van tijd raakten ze er wel aan gewend. Er is weinig aandrang om op kamers te gaan als je al in Tilburg woont. Sociaal gezien was het goed geweest wel op kamers te gaan. Je leert er veel van door met anderen om te gaan.

Heb je misschien nog een mooie anekdote uit jouw studententijd?
In mijn studententijd had je bij ons net e-mail op het werk. Daaraan was een systeem gekoppeld dat je kon gebruiken om direct een schermbericht te sturen. Ik wilde op een gegeven moment naar een vrouwelijke student-assistent opmerken dat ze er heel leuk uitzag via zo’n schermbericht, zodat zij dat direct te zien kreeg. Het was iets in de trend van “Hoi lieverd, wat zie je er leuk uit vandaag”. Je kunt dan gewoon iemand selecteren uit een lijst. Ik selecteerde per ongeluk net de verkeerde naam uit de lijst en dus kwam het bericht binnen bij een hoogleraar. Hij zag er de humor wel van in en hij had niet de indruk dat ik avances op hem aan het maken was, maar het was minder handig.

Cedric afgestudeerd en loopbaan

Ik had zelf ook verschrikkelijk veel moeite om student-af te geraken. Het enige waarin ik waarschijnlijk nu geen student meer ben is dat ik jullie qua bier drinken niet bij kan houden.

Wat ben je na je studie gaan doen? Was het meteen duidelijk dat je de wetenschap in wilde?
Nou, ik wilde eigenlijk docent worden, eerder dan onderzoeker. Ik was student-assistent in die tijd en had daar ontzettend veel plezier in. Lesgeven vond ik altijd het leukste. Vanaf 1996 tot 2005 heb ik echter vooral als marktonderzoeker gewerkt bij de provinciale biebcentrale. Een eenmansbedrijfje, wat als voordeel had dat ik van alles mocht doen. Van simpele dingen tot geavanceerd, van prijsonderzoek tot studies naar klantenverlies, alles ging via mijn bureau. Het onderzoek was heel divers en ik kon veel experimenteren en leren. Daarna ging ik van de provinciale instelling naar de landelijke instelling, de Vereniging Openbare Bibliotheken, en toen mocht ik de meer complexe onderzoeken doen. Ik mocht klanttevredenheid en retentie meten en creëerde methoden die door het hele land gebruikt konden worden. Bij Services Marketing geef ik een college over medewerkerstevredenheid – een thema waar ik zelf ook veel onderzoek naar heb gedaan, in de praktijk . Met alles wat ik op het gebied van onderzoek heb geleerd in de bibliotheekwereld, kan ik zo een heel college vullen. 10 Jaar praktijk was helemaal niet verkeerd vóór het lesgeven. Een wetenschapper die geen les geeft, haalt het uit boeken, papers en eigen onderzoek. Ik ken de praktijkachtergrond en kan dat meer naar voren brengen. Ik vind het zelf heel leuk om met boekhandels, bibliotheken en theaters te werken. Ik geef ook Marketing van Cultuur . Met veel van de genoemde bedrijven heb ik overigens een aardige band. Ik kan hierdoor ook best veel studenten een plek geven.

Hoe is de stap van marktonderzoek naar docent verlopen?

Veel mensen die ik tijdens mijn werk tegenkwam, zeiden dat ik meer een type voor docent was. Ik heb dus tien jaar marktonderzoek gedaan; er moest brood op de plank. Ik doe niet zulke geavanceerde dingen als Marnik Dekimpe, Robert Rooderkerk en Rutger van Oest (onderzoekers aan het Marketing Department, red.), maar ik had wel een aanleg voor survey-onderzoek. In 2000 heb ik besloten om te gaan promoveren. Toen begon er wel een beetje een balletje te rollen. Toen ik liet doorschemeren bij een oud-collega best een paar colleges te willen verzorgen, kreeg ik een dag later een e-mail dat er iemand ziek was en of ik het snel even kon doen. Daarna kwam ook de mogelijkheid volledig over te stappen naar de UvT.

Afstuderen van studenten: het is altijd wel een feestje, 20-30 cadeautjes op jaarbasis.

Wat vind je het mooie aan het doceren?
Het allermooiste vind ik als een student afstudeert en een ceremonie heeft. Trotse ouders, de student heeft een mooie dag, er wordt een traantje weggepinkt en de vader van de student geeft nog even een schouderklopje als bedankje. Het is altijd een feestje, 20-30 cadeautjes op jaarbasis. Laatst vond ik nog een brief van een student, bij zijn bedankje. Hij bedankte daarin voor de begeleiding, maar ook voor het oog voor de mens achter de scriptie. Dat is nog leuker dan het cadeau op zich. Het beroep is dankbaar: je kunt aan het einde van de dag zeggen wie je verder hebt geholpen. Verder heb je niet alleen over het vak, maar ook op menselijke basis goeie gesprekken. Je spreekt over meer dan alleen de scriptie, namelijk ook over hoe zij iets aanpakken. Ik werk met mensen in plaats van machines, dat is een heel ander verhaal.

Heb je nog wel eens contact met mensen die afgestudeerd zijn?
Als je een student die echt vastloopt bij z’n onderzoek weer op het spoor weet te krijgen, daar kun je een band voor het leven mee hebben. Het mooie van dit vak is dat je op een belangrijk moment van het leven van iemand zit, je doet er in mee. Als je hier als docent even het verschil kunt maken en de student het vervolgens toch op eigen kracht kan laten redden, dan ben je vrienden voor het leven. Dat is het schitterende aan het vak.

Zou je ooit nog het bedrijfsleven in willen?
Ik denk dat ik te veel onderwijzer en wetenschapper in ben om een goeie marketeer te zijn. Ik zou het best leuk vinden om met een groepje mensen te werken aan bijvoorbeeld een reclamecampagne, maar om zelf de hele dag ermee bezig te zijn, of brand manager te zijn, ik weet niet of ik daar voldoening uit kan halen. Als docent kun je rechtstreeks iets betekenen voor een persoon. Ik weet niet of ik de voldoening haal uit het twintig jaar lang managen van een merk.

Studenten zijn wel heel tevreden over je.
Evaluaties zijn inderdaad goed. Ook wel een verschil met mijn studie is dat eisen die het Marketing Department stelt aan zijn studenten, weer hoger zijn dan eisen die worden gesteld aan mijn lichting destijds. Er worden hoge eisen gesteld. Het aantal overlegmomenten is goed en evaluatie van de begeleiding scoort altijd op of boven het gemiddelde.

Heb je ook echt een voorbeeld van een persoon van wie je hebt meegekregen hoe de begeleiding hoort te zijn?
Ja, Mia Stokmans heet ze, mijn copromotor. Die ging en gaat door roeien en ruiten voor studenten en voor AIO’s (assistent in opleiding, red.). Zij zette vakinhoud, maar ook persoonlijk verstand in om er iets goeds van te maken. Zij is duidelijk een rolmodel hierin. Op het Department heb ik ook meegekeken met Peter Kempe, die sterk op de menselijke kant coacht. Ook Jan Looman heeft bijgedragen, hij gaf me aan iets meer op mezelf te letten.

Wees verschillig!

Wat zou volgens jou het motto van iedere student moeten zijn?
Ik vind die van de NCRV van tegenwoordig wel sterk: “Wees verschillig”. Je zit als student aan de universiteit in de hoogst geschoolde groep van Nederland en hebt heel veel mogelijkheden. Zet die talenten en mogelijkheden die je hebt ook in voor anderen.

Genoten van het interview? Maandag 29 november vind je het volgende deel van het interview met Cedric op Markethings.net, en wel de informele editie!

6 thoughts on “Interview met Cedric Stalpers (deel I)”

  1. Ruben schreef:

    Interessant en leuk interview!

  2. Stan Verhoeven schreef:

    Heerlijk, ik heb genoten van dit interview. Ik heb het idee gekregen dat ik Cedric weer een beetje beter heb leren kennen. En wat een eer dat ik ook nog wordt genoemd (ik zit overigens bij D66 en de jonge democraten, en dus niet bij de JOVD)
    Ik ben benieuwd naar de 29e

  3. Rik schreef:

    Genoten heb ik ja! Tijdens TIME merkte ik ook al hoe leuk het is om meer contact te hebben met de leden van het marketing department. Het is erg leuk om de mens ‘achter’ de docent te leren kennen!

  4. Eveline schreef:

    Erg leuk om deze docent eens op een andere manier te leren kennen!

  5. Dion Heijmink schreef:

    Mooi, uitgebreid interview met een erg vakkundige en behulpzame docent. Heb bij Services Marketing veel aan hem gehad, zowel tijdens zijn colleges als de begeleiding van het project. Ik ben benieuwd naar het informele deel 2!

  6. Congo schreef:

    Leuk om te lezen hoor

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.